Wat maakt een mens gelukkig?
Wat geeft je écht een geluksgevoel, niet alleen even voor een moment, maar zo dat het bij je blijft, met je meegaat en je kan dragen ook als er moeilijke tijden van zorgen of verdriet zijn.
Een columnist in dagblad Trouw schreef deze week dat voor veel mensen beleving tegenwoordig belangrijker is dan mooie, luxe spullen.
Je kunt zeggen: dan zitten de leerlingen van Jezus wel goed.
Veel spullen zullen ze als gewone vissers niet hebben gehad.
Maar wel een hele bijzondere beleving op de berg.
En ook Jezus: hij gaat ervan stralen.
Wat maakt een mens gelukkig?
Mooie, dure spullen blijkbaar steeds minder, die kunnen anderen ook hebben,
maar een ervaring, een bijzondere beleving, ook als je die met anderen deelt, is persoonlijk. Iets van jou dat niemand je af kan nemen.
Zulke momenten kunnen je op dat moment een geluksgevoel geven.
Maar kunnen die momenten ook helpen om het leven vol te houden?
Kunnen hoogtepunten, een bijzondere beleving, mooie, goede herinneringen,
je dragen in tijden waarin het moeilijk is?
Dat die ervaring bij je blijft en met je meegaat in het dagelijkse leven.
Wat is voor jou zo’n gelukservaring die altijd met je meegaat?
Vandaag horen we over Jezus die een bijzondere ervaring heeft op een berg.
Dat is niet toevallig op een berg, in de Bijbel is de berg een plek waar hemel en aarde elkaar raken, een plek van verbinding met God, dichtbij God te zijn.
Zoals Mozes op een berg de Tien woorden heeft ontvangen en even dichtbij God was.
In de evangeliën gaat Jezus meerdere keren een berg op om te bidden.
Vlak voor zijn gevangenneming en kruisiging bidt en worstelt Jezus op de Olijfberg.
En in onze lezing vanmorgen horen we dat Jezus met drie leerlingen een hoge berg opgaat.
Waar een bijzonder gebeuren zal plaatsvinden.
Niet alleen voor Jezus moet dit een bijzondere ervaring zijn geweest.
Ook voor de leerlingen die erbij zijn.
Al staat er ook dat ze na de stem uit de wolk: ‘Dit is mijn geliefde zoon’, overvallen worden door een grote angst.
Blijkbaar kan de nabijheid van God ook ontzag en verwarring oproepen.
En Petrus reageert wel heel praktisch met zijn vraag ‘zal ik drie tenten maken, één voor U, één voor Mozes en één voor Elia’.
Alsof Petrus dat moment, die ervaring niet voorbij wil laten gaan.
Dat herkennen we misschien wel, als iets mooi is wil je het vasthouden.
Een moment dat alles klopt: het is goed, mooi, heel, bijna volmaakt.
Dat je denkt: zo is het leven bedoeld.
Tegenwoordig noemen we dat ‘in het moment zijn’ of ‘leven in het nu’,
dat klinkt als een cliché maar we begrijpen wel wat ermee bedoeld wordt: met je volle aandacht aanwezig zijn in dat moment.
Geen afleiding van wat er allemaal nog gedaan moet worden of zorgen over morgen.
Maar: voelen, ervaren, genieten met al je zintuigen van dat ene dat moment.
Boven jezelf uitgetild worden, met je hoofd in de wolken, even in de 7e hemel zijn
– uitdrukkingen in de sfeer van ons evangelieverhaal.
Misschien de eerste keer dat je je kind of je kleinkind in je armen hield.
Of tijdens een prachtig muziekstuk dat je diep raakte.
Of een moment in een manifestatie of demonstratie voor vrede, als je je verbonden voelt met al die mensen die hetzelfde willen en hopen als jij.
Zo kunnen we hopelijk allemaal momenten bedenken waarin je goedheid en volheid, heelheid, hebt ervaren.
Kunnen die ‘bergmomenten’ je dragen?
Kun je die momenten als het ware meenemen voor andere tijden, donkere tijden in je leven, tijden van verdriet of ziekte, tegenslag.
Niet lang na deze ervaring op de berg zal Jezus met zijn leerlingen naar Jeruzalem gaan, waar hij zal lijden en sterven.
Nauwelijks van de berg afgedaald spreekt Jezus over zijn dood.
En even later wordt de eerste zieke weer bij hem gebracht.
Het ‘gewone’ leven gaat weer verder.
Kunnen we dat soort momenten, ervaringen van heelheid en geluk ook delen?
En daarmee elkaar dragen en bemoedigen?
Door elkaar erover te vertellen.
Ook waarom het je kracht gaf en geeft, en hoop en licht.
Hoe je in dat moment misschien God, Gods liefde, even heel dichtbij voelde.
Dáar gaat het toch ook om, in geloof en geloven.
Geloven is niet alleen voor later, hierna, na dit leven.
Maar om erdoor gedragen, bemoedigd en geïnspireerd te worden voor je leven nú.
De ontmoeting van Jezus met Mozes en Elia op de berg is voor Jezus een bemoediging,
en een bevestiging van de weg die hij zal gaan.
Mozes ging het volk voor uit het slavenhuis Egypte, hij staat voor bevrijding van wat je als mens kan onderdrukken.
Elia streed tegen de Baäl, tegen goden die je klein houden.
In die traditie staat Jezus, dat is de weg waartoe ook hij geroepen is: bevrijding van wat ons mensen kan vasthouden, neerdrukken, belemmeren om in vrijheid in het leven te staan.
Jezus begrijpt, voelt die roeping:
Hij verandert van gedaante, zijn gezicht gaat stralen, zijn kleren worden wit als het licht.
Alsof we al even iets zien van opstanding.
Petrus wil blijven op de berg.
Jezus moet verder en daalt weer af van de berg,
om zijn weg te gaan, midden in het leven, naar het kruis van Golgotha.
De ontmoeting met Mozes en Elia op de berg is voor Jezus bemoediging en bevestiging dat die weg uitkomt in Licht en leven.
Hopelijk kennen ook wij ervaringen die ons bemoedigen,
en kunnen we door ze met elkaar te delen elkaar bemoedigen.
Die bemoedigende momenten kunnen er op allerlei manieren zijn:
in stilte of meditatie, in een viering waarin een woord of een lied of muziek je raakt,
je je even verbonden voelt met God, met elkaar,
in een ontmoeting of een echt gesprek over wat je bezighoudt.
We weten heel goed dat zulke ervaringen vaak maar kort zijn.
We kunnen niet op de berg blijven,
het gewone dagelijkse leven dringt zich al heel snel weer op.
Ervaringen van Gods nabijheid maken het leven niet zonder zorgen, verdriet of gemis,
maar kunnen wel helpen om verder te gaan,
ook als het leven tegenzit, als problemen, ziekte of ouder worden zwaar drukt.
Verder gaan in het vertrouwen dat ook daarin God dichtbij is.
Vandaag vieren wij het avondmaal.
We delen brood en wijn of druivensap, waarin ons de nabijheid van God wordt aangereikt.
Nabijheid om persoonlijk en samen te ervaren en met elkaar te delen.
Samen: brood en wijn delen en ontvangen, in verbondenheid met elkaar.
Even samen in het licht van God dichtbij.
