Evangelielezing: Johannes 15: 1 – 8,

  

Hoe blijf je verbonden met elkaar?

Een actuele vraag in deze tijd met corona, nu sociale contacten op afstand en met beperkte aantallen moeten plaatsvinden,

bijeenkomsten en vergaderingen via de computer,

en ook als kerk kunnen we maar in beperkte aantallen samen komen om te vieren, terwijl koffiedrinken, gesprekskringen allemaal stil liggen.

Gelukkig is er telefoon, email en sociale media, en voor de kerkdiensten YouTube en

kerkomroep, maar tegelijk voel je daarin de beperkingen van écht contact en echte verbondenheid.

Zoals vandaag in de viering met avondmaal.

Iedereen die thuis kijkt of luistert is van harte welkom om ook straks brood en wijn of druivensap te nemen, maar dat is toch anders dan wanneer je hier in de kerkzaal aanwezig bent.

En al vieren we in het avondmaal in de eerste plaats de gemeenschap en verbondenheid met God, het is toch moeilijker om dat thuis te beleven,

daar hoort het samenzijn, de gemeenschap en verbondenheid met elkaar toch echt bij.

Het sámen vieren en delen van brood en wijn.  

 

Hoe blijf je verbonden met elkaar als familieleden of vrienden op grote afstand wonen, zelfs in het buitenland?

En vanuit de Bijbellezing van vanmorgen komt ook de vraag op: hoe blijf je verbonden, hoe bewaar je verbondenheid als iemand er door de dood niet meer is?

Jezus spreekt in onze lezing woorden van verbondenheid tegen zijn leerlingen: ‘Blijf in mij, dan blijf ik in jullie’, met het bekende beeld van ranken aan de wijnstok.

Maar Jezus spreekt deze woorden bij zijn laatste maaltijd met zijn leerlingen, vlak voor zijn gevangenneming en dus vlak voor zijn dood.

Het lange gesprek van Jezus met zijn leerlingen dat we in deze hoofdstukken lezen,

is zijn afscheidsrede, het afscheid komt dichtbij en dan zal Jezus niet meer in hun midden zijn.

Hoe dan toch de verbondenheid vast te houden die Jezus hier benoemt?

‘Blijf in mij, dan blijf ik in jullie’.

 

Als iemand gestorven is zijn er hopelijk veel goede herinneringen die je kunt bewaren,

De liefde die blijft, over de grens van de dood heen,

Toon Hermans dichtte het al:

            ‘Het was alsof zij afscheid namen

            maar liefde is oneindig groot

            Ze bleven en ze blijven samen

            liefde is sterker dan de dood.’

Verbondenheid.

 

Er zijn verhalen die je met elkaar kunt delen: ‘weet je nog dat hij of zij altijd dat zei of deed’, ‘en van toen die keer’.

Zo hebben we ook de evangeliën vol herinneringsverhalen over wie Jezus was en wat hij deed.

 

Of er zijn foto’s, dierbare voorwerpen die je bewaart en af en toe bekijkt.

Soms kun je een bedrijf of bepaald werk of activiteit voortzetten,

of een goed doel steunen wat hem of haar dierbaar was,

zoals soms ouders doen van een door ernstige ziekte of geweld jong gestorven kind, een mooie, indrukwekkende manier om hun kind te gedenken en te eren.

Verbondenheid vast te houden.

 

Zo vieren wij vandaag het avondmaal,

delen verhalen, vertellen in het tafelgebed wie Jezus was:

hoe hij als een zegen door de wereld ging, het leven deelde met mensen, gevangen in ziekte of angst.

We delen brood en wijn, zoals Jezus met zijn leerlingen bij die laatste maaltijd en hen daarbij  zegt dit voortaan te blijven doen ‘om mij te gedenken’.

Dat betekent natuurlijk meer dan af en toe met elkaar eten, letterlijk brood en wijn delen.

En ook meer dan daarbij herinneren: ‘zo heeft Jezus ook eens, lang geleden, met zijn leerlingen gegeten’.

 

‘Om mij te gedenken’ is wat Jezus bedoelt in ons Bijbelgedeelte van vanmorgen: ‘blijf in mij, dan blijf ik in jullie, dan zullen jullie veel vruchten dragen’.

Gedenken is verbonden blijven.

Verbondenheid, ook in het nu en in de toekomst, én die verbondenheid leven.

Zoals Jezus daarbij ook zegt:

‘Als jullie in mij blijven en mijn woorden in jullie’.

Woorden zijn in de Bijbel altijd ook daden, dus zegt Jezus daarmee ook: als jullie doen zoals ik, als jullie mijn boodschap en mijn werk voortzetten.

Leven en doen zoals Jezus deed, zo leven tot zijn gedachtenis.

Dat is ‘vruchten dragen’.

Of zoals Jezus het een paar regels daarna zegt: ‘Blijf in mijn liefde, door elkaar lief te hebben zoals ik jullie heb liefgehad’.

 

Gedenken is verbondenheid: ‘Jij in mij en ik in jou.’

Iets van de ander wat je meeneemt en in jou leven een plek geeft.

 

Ook de komende dagen gedenken wij: de slachtoffers van de Tweede wereldoorlog en andere oorlogshandelingen.

Ook dan is gedenken meer dan denken aan, herinneren.

Heeft ook dan te maken met verleden, heden en toekomst.

Door te gedenken halen we in het nu wat is gebeurd, op zo’n manier dat het betekenis krijgt in ons leven nu en voor de toekomst.

Daarom immers gedenken wij op 4 mei de slachtoffers van de oorlog: ‘opdat het nooit weer gebeurt’, niet weer zo’n vernietigende oorlog met zoveel miljoenen slachtoffers.

 

Gedenken is een belangrijk aspect in ons leven als mensen.

Het besef dat je staat in een rij van geslachten, generaties voor jou en ook na jou.

Dat we een geschiedenis, ons leven, de wereld, onze welvaart hebben ontvangen van generaties voor ons,

en dat we het weer zullen nalaten aan onze kinderen en kleinkinderen, generaties na ons.

Dat schept verbondenheid, en als het goed is: dankbaarheid en verantwoordelijkheid.

Goede vruchten ontvangen, bewaren en doen groeien.

 

Het woord ‘gedenken’ komt ook vaak voor in de Bijbel.

Steeds als het gaat over woorden of daden van God, gebeurtenissen die voor het volk Israël van blijvende betekenis zijn.

Het gedenken van het verbond van God met mensen, van de trouw van God.

Met het volk Israël mogen we weten dat we deel zijn van Gods verbond en mogen leven in en vanuit de trouw van God.

Zo roept Jezus zijn leerlingen en ons op om steeds weer brood en wijn te delen, ‘om mij te gedenken’.

Om de betekenis van Jezus z’n leven en sterven voor ons in herinnering te roepen en  daaruit te leven in het hier en nu.

Om het leven van Jezus, zijn woorden, daden van liefde, in ons waar te laten zijn en worden.

Daarin en daaruit te leven, vrucht te dragen.

In verbondenheid met God en met elkaar.

Volgende kerkdienst

Eerstvolgende kerkdienst is op
Don 13 Mei om 10:00 uur in Dorpskerk, Nootdorp

Informatie bij deze dienst:
Hemelvaart 9.30 uur Dorpskerk in Nootdorp

Voorganger: ds. A. Minnema
Ouderling van dienst: Wilma Ottenkamp


Zon 16 Mei om 10:00 uur in De Toevlucht

Informatie bij deze dienst:


Voorganger: ds. C.L. de Rooij
Ouderling van dienst: Carla Izeren