Lezingen: Exodus 12: 14 - 20 en Johannes 13: 1 - 15

 

We hebben vanavond de traditionele lezingen voor de Witte Donderdag gelezen.

Exodus 12 over de voorschriften voor de Pesachmaaltijd die het volk Israël al eeuwen lang en nog steeds viert om de bevrijding uit Egypte te gedenken.

De maaltijd die Jezus met zijn leerlingen houdt, op de avond voordat Jezus gevangen genomen zal worden.

De maaltijd die wij vanavond gedenken en vieren, jammer genoeg weer op afstand van elkaar, maar toch verbonden met elkaar in het gedenken van de tekenen van brood en wijn.

Tekenen die ons vertellen en laten proeven en zo deel geven aan de weg die Jezus gegaan is.

De weg waarop hij zelf gebroken zal worden, zichzelf deelt, zijn leven geeft,

een weg van liefde tot het uiterste om ons het leven te geven.

Om ons te leren ook ons leven liefdevol met elkaar te delen.

 

En, zoals passend op Witte Donderdag hebben we gelezen van de voetwassing.

Jezus die zijn leerlingen de voeten wast, met daarbij de opdracht:

‘wat ik voor jullie heb gedaan, moeten jullie ook doen’.

Dienstbaarheid, elkaar dienen.

 

Het is geworden tot een belangrijke christelijke gedachte, invulling van de naastenliefde waartoe we worden opgeroepen:

Elkaar dienen, ons leven met elkaar delen, helpen en steunen, ons voor elkaar en voor onze medemensen dichtbij of veraf inzetten.

De kerk is nog steeds één van de grootste vrijwilligers organisaties,

maar ook veel mensen buiten de kerk, al dan niet gelovig, zetten zich op allerlei manieren dienstbaar in voor mensen, voor de samenleving.

 

En dat is mooi, en ook hard nodig, al die inzet van zovelen, vrijwilligers, mantelzorgers, buren en ook vrienden en familie, ouders en kinderen in de zorg voor elkaar.

Maar ook degenen die werken in de zorg en hulpverlening.

Al die hulp, dienstbaarheid waarin, zeker ook in deze tijd van corona, vaak meer gevraagd wordt van mensen dan eigenlijk goed voor henzelf is.

Burned-out, opgebrand raken, moeheid ligt dan ook op de loer.

 

Daarom zeggen we ook vaak, ik ook in gesprekken met gemeenteleden of met anderen,

dat het ook goed is om af en toe tijd voor jezelf te nemen.

Rust, vakantie, ontspanning, tijd om tot jezelf te komen. Dag mag, ja moet zelfs.

Zeker ook als jezelf een lastige, moeilijke tijd doormaakt door ziekte of verdriet, of door zorgen.

Of doordat het allemaal teveel is geweest.

Dan heb je soms even genoeg aan jezelf, en mag je daarvoor tijd nemen.

Dat is niet egoïstisch zoals mensen dat soms voelen.

Dat doe je ook nooit alléén voor jezelf.

Dat doe je ook om er straks weer voor anderen te kunnen zijn, om je werk, ook je vrijwilligerswerk weer met plezier te kunnen doen en dan weer vol te kunnen houden.

 

Toch zien we, in de lezing van vanavond, over de voetwassing, hoe Jezus in de moeilijkste dagen van zíjn leven,

met de dreiging en de gevangenneming die op de loer ligt - en waarvan Jezus weet -, zegt Johannes,

toch zien we dat Jezus ook dan ruimte en kracht heeft om te blijven dienen en delen.

Juist nu, nu het erop aankomt, laat Jezus zien waarvoor hij gekomen is, waarvoor hij leeft en zal sterven.

Om in liefde te dienen en zijn leerlingen, ons te leren zo ook aan elkaar te doen.

 

Je kunt zeggen dat deze weg van Jezus bovenmenselijk was, dienen, dienstbaarheid zelfs tot in de dood.

Dat wordt gelukkig niet van ons gevraagd.

Het zijn uitzonderingen, de grote namen in de geschiedenis of soms ook anonieme mensen die zich zelfs met hun leven inzetten voor gerechtigheid, voor leven en toekomst van anderen.

Dat wordt, over het algemeen, niet van ons gevraagd.

 

Wat van ons gevraagd wordt, is doen wat we kunnen, in dienen en delen.

Vanuit het voorbeeld en het geschenk van liefde tot het uiterste dat Jezus ons heeft gegeven

Wat Jezus ons in zijn leven en hier bij de laatste maaltijd met zijn leerlingen laat zien is  waarin we het vertrouwen en de kracht kunnen vinden om daarin vol te houden,

in dienen en delen op onze plek in het leven.

In heel zijn lange gesprek met de leerlingen, zoals Johannes dat beschrijft,

wijst Jezus op God, belooft de kracht van de heilige Geest en roept op om te blijven in zijn liefde en elkaar lief te hebben.

Leven en liefde die wij mogen ontvangen, om vandaaruit met elkaar te delen, zoals Jezus aan ons heeft gedaan.

 

De andere evangelisten verbeelden die woorden in het brood en de wijn die Jezus deelt.

Brood ten leven, beker van liefde en trouw tot het einde.

Voor ons om te ontvangen en te delen met elkaar.

Zo vol te houden om in liefde te delen en dienen.

 

Volgende kerkdienst

Eerstvolgende kerkdienst is op
Zon 25 April om 10:00 uur in De Toevlucht

Informatie bij deze dienst:


Voorganger: mevr. M. Griffioen
Ouderling van dienst: Marlies Verbaan