Week 49 - Uit de Kerk op Ypenburg - Vol verwachting .....?????
- Gegevens
Laatst bijgewerkt op zaterdag 10 december 2011 17:17
Uit de Kerk op Ypenburg
Vol verwachting…….???
door: ds. Attie Minnema
‘Verwachten’, daar lijkt het in de decembermaand om te draaien. ‘Vol verwachting klopt ons hart’, dat is de afgelopen dagen waarschijnlijk volop gezongen, toelevend naar Sinterklaas. Hopelijk leefde die verwachting er ook echt, bij klein én bij groot. Hopelijk bleef er, ondanks de vast volop (lange) verlanglijsten, toch nog veel te verwachten en te verrassen wat betreft surprises en gedichten.
Ook in de kerk gaat het deze weken over ‘verwachten’. Het is de tijd voor kerst, deze tijd noemen we ‘advent’ en dat betekent verwachten. We kijken uit naar en verwachten de geboorte van het kind Jezus, de komst van Gods licht in de wereld. Een verwachting die aan de ene kant al is vervuld, in Jezus’ geboorte zo’n 2000 jaar geleden, maar nog steeds en steeds opnieuw mogen wij verwachten dat Gods Licht in ons leven komt en in onze soms zo donkere wereld.
Verwachting en verwachten is een sterke kracht in het leven. Of je nu een kind verwacht of een andere bijzondere gebeurtenis in je leven, verwachting houdt je in beweging, doet je ergens naar toeleven, geeft hoop of in ieder geval nieuwsgierigheid.
Je kunt je afvragen of in onze tijd, te midden van de financiële crisis en alles wat dat met zich meebrengt, of wij nog wel kunnen en durven verwachten. Verwachten betekent, behalve hoop, ook onzekerheid. En wij lijken in een wereld te leven waarin we maar moeilijk met onzekerheid kunnen omgaan. We willen het liefst ons leven zelf in de hand hebben, zelfs als het over leven en dood gaat. Het leven en geluk worden steeds meer als maakbaar gezien, denk aan een boek als The Secret of De maakbaarheid van het geluk.
Maar tegelijk worden we er steeds weer mee geconfronteerd dat het leven niet maakbaar en beheersbaar is. (Natuur)rampen gebeuren, elders in de wereld of in je persoonlijke leven, er is de onrust in de wereld en in onze eigen samenleving en ook de economie en de financiële crisis lijken onbeheersbare krachten zijn, waarin wij maar een heel, klein speelballetje zijn.
Maar zonder verwachting is het leven leeg en doelloos. Daarom is het goed dat we in de maand december ons kunnen oefenen in verwachten. Omdat het hoop en moed geeft, omdat we dan niet al te erg schrikken als er onverwachte dingen gebeuren. Maar vooral omdat verwachten ook betekent : actief werken aan datgene wat je verwacht en hoopt. En dat kan je verwachting weer dichterbij brengen.
Als gelovigen verwachten wij het Licht van God voor de wereld. Dat doen we ook door alvast licht en liefde met anderen te delen. En als steeds meer mensen daaraan mee doen, dan valt er nog heel wat te verwachten !
