Uit de kerk op Ypenburg

 

Groene Kerk

 

door ds. Attie Minnema

 

Afgelopen zondag hebben duizenden mensen mee gedaan aan de klimaatmars in Amsterdam. En ook de landelijke kerk en vele gelovigen en kerkleden hebben hierin meegelopen of hiervoor gebeden  vanuit de overtuiging dat de zorg voor de wereld, milieu en klimaat en daarmee zorg voor een leefbare toekomst een Bijbelse opdracht is. Vanuit de Bijbelse verhalen en boodschap, zoals het scheppingsverhaal, hebben we als mensen de opdracht om goed te zorgen voor de schepping. En ook als kerk en kerkmensen moeten we toegeven dat we daarin gefaald hebben, dat ook wij meedoen aan de vervuiling van natuur en milieu, het uitputten van de aarde.

 

Vanuit kerkelijk en gelovig gezichtspunt was het een goed moment in het jaar voor een klimaatmars.

Uit de kerk op Ypenburg

 

Curling?

 

door ds. Attie Minnema

 

De eerste aflevering van de nieuwe serie van De Luizenmoeder is weer door veel mensen bekeken. Vooral de herkenbaarheid van de type ouders die erin voorbijkomen spreekt aan, al vinden we waarschijnlijk dat het dan vooral gaat over andere ouders dan wijzelf.

Juf Ank heeft meteen in de eerste aflevering weer een prachtig nieuw en treffend beeld voor de goedbedoelende, maar volgens juf Ank soms o zo lastige, ouders bedacht: curlingouders. Ouders die alle obstakels voor hun kinderen op hun nog jonge levensweg proberen weg te poetsen. Genoemd naar de, in Nederland niet zo grote, sport Curling, waarbij enkele leden van het team op het ijs proberen de route van de curlingschijf zo glad mogelijk te vegen zodat de schijf geen hindernissen tegenkomt en zo weinig mogelijk wrijving ondervindt.

Natuurlijk is het goed en liefdevol bedoeld van deze ouders maar naast de vraag of het mogelijk is om je kind voor allerlei kleine en grote tegenslagen te behoeden, moet je je afvragen of dat verstandig en goed is.

Uit de kerk op Ypenburg

 

Er was geen plaats voor hem(n)

 

door ds. Attie Minnema

 

Nog een paar dagen dan is het Kerst. Met dat mooie, vertederende verhaal van een kind dat geboren wordt, met Jozef en Maria, de herders en de engelen met hun lied van ‘Vrede op aarde’. Tenminste, dat hebben we ervan gemaakt, een (bijna) romantisch verhaal en een feest van veel licht, gezelligheid en vrolijke liedjes die dat allemaal bezingen.

 

Maar zo romantisch en vrolijk is het kerstverhaal eigenlijk helemaal niet. Want ‘het kind ons geboren’ is een dakloze vluchteling voor wie geen plaats was om geboren te worden. En al heel snel in zijn jonge leven moest hij met zijn ouders vluchten naar Egypte om te ontkomen aan een brute kindermoord.

 

En dat verhaal is eigenlijk door alle eeuwen heen herhaald, tot op de dag van vandaag.

Een goed verhaal

 

door: ds. Attie Minnema

 

Afgelopen zondag 16 september was het weer startzondag in onze wijkgemeente. Startzondag, het woord zegt het al, is de zondag waarop het nieuwe kerkelijke seizoen weer start. Niet dat de kerk in de zomer dicht is geweest of dat het kerkelijke gebeuren stil heeft gelegen, maar ieder jaar in september is er ieder jaar een startzondag waarna al het gemeentewerk, kerkdiensten, gespreksgroepen, jeugdwerk, vergaderingen en noem maar op, weer volop gaan draaien.

In veel kerken is op deze zondag een ‘kerkproeverij’ geweest, niet kerkleden konden meegaan om te kijken, te ‘proeven’ hoe het is de kerk is en er aan toe gaat.

 

Zo’n kerkproeverij roept de vraag op: ‘waarom zou je eigenlijk nog naar de kerk gaan? De kerk en naar de kerk gaan is in deze tijd niet meer vanzelfsprekend, velen hebben de kerk losgelaten, hebben kerk en geloof blijkbaar niet meer nodig. Waarom zou je nog bij die minderheid willen horen?’. Het beeld dat veel mensen van de kerk hebben is om allerlei redenen vaak niet zo positief, de soms strenge geloofsopvoeding thuis, dat je van alles moet en weinig mag, misbruikschandalen ook in de kerk.

 

Wat mij betreft is dat een grotendeels achterhaald beeld, vooral wat betreft de vele geboden en verboden. En je mag toch ook zeggen dat er veel positieve dingen in de kerk gebeuren, het meeleven met elkaar en daarbij is de kerk nog steeds de grootste vrijwilligersorganisatie van ons land.

 

Maar waarom zou je daaraan mee doen en, al is het af en toe, naar de kerk gaan?

Omdat de kerk veel te bieden heeft!

In de kerk wordt de wezenlijke, de echte en grote vragen van het leven gesteld, niet om daar direct een kant en klaar antwoord op te geven, maar op daar samen naar op zoek te gaan.

De kerk heeft darbij een goed verhaal, een verhaal van liefde, mededogen en barmhartigheid.
Dat is een ander verhaal dan je meestal in het nieuws, op televisie, van de reclame hoort. Toch heeft dit Bijbelse en christelijke geloofsverhaal voor een groot deel onze cultuur gevormd en profiteren we daar allemaal op allerlei manieren nog steeds van.

Maar het is waar, in de maatschappij van onze tijd klinken vaak heel andere woorden: succes, carrière, winst, ‘het maken’, jezelf zoeken en vinden, eigen hachje eerst, en ga maar door. Dat klinkt allemaal prachtig maar als je daarin niet mee kunt doen levert het ook veel eenzaamheid op en alleen zijn, wantrouwen, angst. En burned out op steeds jongere leeftijd.

 

De kerk biedt daarin een tegenverhaal en een plek waarin je jouw verhaal, jouw levensverhaal mag vertellen. Een plek waar je jezelf mag zijn, zoals je bent en je je niet mooier of beter of anders voor hoeft te doen, waar je kwetsbaar mag zijn en mensen daarin met elkaar proberen mee te leven. In de kerk worden verhalen verteld die je leven kunnen spiegelen, worden liederen gezongen die raken aan alle kanten van het leven, die je kunnen optillen en blij maken, zijn rituelen en gebaren die je laten voelen dat je erbij hoort en dat het goed is dat je er bent.

Misschien toch de moeite waard om eens te proberen!

 

Volgende kerkdienst

Eerstvolgende kerkdienst is op
Zon 31 Maart om 10:00 uur in De Toevlucht

Informatie bij deze dienst:


Voorganger: Ds. A. Minnema
Ouderling van dienst: Astrid Driesprong