Gedachtenisviering Laatste zondag van het kerkelijk jaar.

Evangelielezing: Lucas 21: 5 – 19, Zingen Lied 775

 

We volgen vandaag gewoon het leesrooster samen met de kinderen, maar het zijn geen vrolijke, opwekkende, laat staan troostende en bemoedigende beelden die klinken in de lezing vanmorgen.

Zeker voor een gedachtenisviering als vandaag.

Dan hoop je toch op mooie psalmwoorden of mooie beelden van de nieuwe hemel en de nieuwe aarde, alle tranen van de ogen afgewist, God en mensen samen in het licht.

Maar wij horen van:

‘geen steen zal op de andere blijven, alles afgebroken’ – de prachtige tempel.

Over: berichten van oorlog en opstand, aardbevingen en hongersnoden, verschrikkelijke tekenen aan de hemel, vervolging, mishandeling, verwijdering tussen gezinsleden en vrienden.

Moet dat nou?

Terwijl je vandaag al meer dan genoeg hebt aan je eigen verdriet, rouw, herinneringen.

 

Tegelijk moeten we zeggen dat het wel reële, levensechte beelden zijn.

We zien deze beelden die Jezus hier beschrijft vaak als beelden die dé eindtijd aankondigen en de wederkomst van Jezus.

Maar het waren toen al, aan het eind van de eerste eeuw, voor de eerste christenen reële beelden, zoals ze dat voor ons nu ook zijn, en in alle tussenliggende eeuwen.

Lucas heeft deze woorden opgeschreven waarschijnlijk met de ervaring en wetend van de verwoesting van de tempel in het jaar 70 na Christus.

En rond de eerste eeuwwisseling begonnen de eerste christenvervolgingen.

En ook wij kunnen vanuit het dagelijkse nieuws deze beelden ook herkennen.

De beelden uit oorlogsgebieden zoals Syrië, de onrusten in landen zoals Bolivia, Hongkong, de verwoestende bosbranden in Australië.

In ons eigen land de spreekkoren en felle discussies over racisme en discriminatie.

En noem zo maar op.

 

Het zijn dus ook beelden van alle tijden, telkens opnieuw.

Hoe daarin stand te houden, in alles wat er in de wereld gebeurt of in je persoonlijke leven?

Hoe daarin toch goede moed en hoop houden, ook daarover, vooral daarover spreekt Jezus.

En zo kan dit evangeliegedeelte misschien toch vanmorgen ons bemoediging geven, en troost en hoop.

 

‘Volg niet hen die mijn naam misbruiken of zeggen de messias te zijn’.

“Ik zal jullie woorden van wijsheid geven’, en ‘geen haar van je hoofd zal verloren gaan’,

Red je leven door standvastigheid’.

Jezus roept op om te blijven vertrouwen en vast te houden aan de weg die God wijst.

De weg van liefde, vriendschap, dienstbaarheid.

De weg die ook Jezus gegaan is, tot het uiterste.

 

Dat zijn geen gemakkelijke gesproken woorden van Jezus.

Alles wat Jezus tekent, alle rampen en vervolging en zelfs de dood, heeft hij zelf ondergaan.

Zo zullen ook zijn volgelingen, kunnen wij tegenslag en rampspoed in ons leven tegenkomen.

Jezus zegt dat niet om ons af te schrikken, maar om ons te bemoedigen en ons op te roepen om daarin toch vast te houden aan zijn weg, de weg die het evangelie ons tekent.

Als wij Jezus volgen op die weg, daaraan vasthouden, komen we met hem uit in het licht en leven in Gods Koninkrijk.

 

Wat er ook gebeurt in deze wereld aan ellende, er is ook hoop.

Wat er ook gebeurt in je leven, aan rouw en verdriet, ziekte of zorgen, onzekerheid,

als we de weg van Jezus gaan,

ook met elkaar als gemeenschap, dat elkaar kunnen geven: de weg van liefde, vriendschap, dienstbaarheid, dan kunnen we standhouden en zal er toekomst zijn.

Een nieuwe dag van licht, ook door het donker.

 

Niet voor niets gedenken wij vandaag, op de laatste zondag van het kerkelijk jaar, wetend dat hierna Advent zal zijn, de verwachting van de komst van het Licht.

Wij gedenken vandaag, al bijna in het licht van Advent.

 

Zoals we zongen in lied 775 over de dag der dagen, het lied heeft de ondertitel: ‘Een ander Dies Irae’.

Het Dies Irae was onderdeel van de Latijnse uitvaartmis, ontstaan in de 13e eeuw en bezingt het laatste oordeel.

De meest bekende is misschien wel uit het Requim van Mozart waarin vooral angst voor de dag des oordeels overheerst.

In lied 775 is Niek Schuman een andere kant op gegaan.

In zijn lied is de dag van het oordeel een dag van erbarmen en gerechtigheid geworden.

Dat mag onze hoop en ons geloofsvertrouwen zijn. Dat er toekomst is.

Aan mensen getroffen door onrecht, verdrukking, verdriet, wordt recht gedaan zodat

‘diepe wonden zullen helen’.

Dag der dagen als de tijden zich tot heil zullen verwijden.

Dag van eindeloos erbarmen, van glorie voor verdrukten, van brood en herverdelen.

Dag van zon en dag van vrede, dag van vreugde en verbazen

om het zien van wat wij lazen: er was licht, het licht van Pasen.            (Lied 775)

Volgende kerkdienst

Eerstvolgende kerkdienst is op
Zon 15 December om 10:00 uur in De Toevlucht

Informatie bij deze dienst:
Derde zondag van Advent. Thema: Hoe maak je het goed?, we lezen Micha 6: 1 ? 8
en Mattes 11: 2-11.

Voorganger: Ds. A. Minnema
Ouderling van dienst: Jaco de Boer