December 2011
- Gegevens
Laatst bijgewerkt op maandag 28 november 2011 20:57
Op Ypenburg:
Kerk-zijn 2.0
Het 2.0 in de titel van mijn verslag, Kerk-zijn 2.0, staat oorspronkelijk voor het interactief gebruik van internet. Na het 1.0 internet, waarin het vooral ging om het opzoeken van informatie, enigszins vergelijkbaar met hoe je televisie met teletekst gebruikt (maar dan uiteraard veel uitgebreider), is de stap gezet naar internet waarbij de gebruikers actief de inhoud van het internet meebepalen en ook informatie met elkaar uitwisselen. Daar zijn de afgelopen jaren de social media zoals twitter, facebook, hyves enz. nog bijgekomen.
Je zou kunnen zeggen dat we in de kerk een soortgelijke ontwikkeling hebben doorgemaakt. Tot voor een aantal tientallen jaren lag in de kerk de nadruk vooral op de kerkdiensten en je ging naar de kerk om gevoed te worden door de preek, hierbij was vooral sprake van eenrichtingverkeer: de dominee sprak en de gemeenteleden luisteren, ook bijv. de jongeren op de catechisatie. In de loop van de afgelopen decennia zijn, naast de kerkdiensten, ook allerlei gespreksmomenten belangrijk geworden, op gespreksavonden en in kringen ontmoeten gelovigen elkaar om met elkaar van gedachten te wisselen over geloof, kerk en allerlei (levens)vragen daarbij. Interactief dus.
De laatste jaren zijn, in een stroomversnelling, ook de social media daarbij een rol gaan spelen. Een kerkelijke gemeente kan eigenlijk niet meer zonder website, en heel wat predikanten, pastores en ook gemeenteleden zijn ook rond kerk en geloof actief op de social media. De social media verbinden mensen met elkaar over grenzen van tijd en plaats heen en ook over grenzen van geloofsrichting en levensbeschouwing.
Naast nadelen (het kan individualistisch, onpersoonlijk en anoniem blijven), biedt dit ook vele kansen op gesprek en uitwisseling van gedachten met andere gelovigen en andersdenkenden.
Met het 2.0 in de titel van mijn verslag studieverlof is echter nog wat meer bedoeld. Niet in de eerste plaats het contact/ verbinding zoeken via de sociale media, maar het verbinding zoeken met mensen en groepen die we nu missen in de kerk, met moderne gelovigen, spirituele shoppers, zoekers. Onderzoeken wijzen uit dat er voor religie, levensbeschouwing en spiritualiteit nog steeds grote belangstelling bestaat, maar ‘men’ zoekt dat niet meer in de kerk. Blijkbaar missen we als kerk de verbinding met deze spiritueel belangstellenden en zoekers.
De vraag die als kerk voor ons ligt is of wij met deze moderne gelovigen en zoekers verbinding willen en kunnen zoeken? Of hebben we, wat geloven en kerk betreft, eigenlijk onze handen vol aan onszelf en onze eigen wijkgemeente? Dat laatste is misschien wel het geval. Maar vanuit het evangelie komt de opdracht op ons toe om verbinding te zoeken met de mensen om ons heen. Mensen bij wie, volgens allerlei onderzoeken, volop vragen en zorgen leven en zoeken naar zingeving is. Als wij als kerk vinden dat wij daarvoor een waardevolle boodschap hebben, dan kan het toch niet anders dan dat wij verbinding proberen te zoeken met al die mensen.
Dat vraagt heel veel van ons als kerk, tijd en energie en misschien ook om eigen, vertrouwde vormen los te laten. En het ‘hoe’ van verbinding zoeken is nog niet zo gemakkelijk te bedenken. Hier en daar zijn goede voorbeelden van pioniersplekken, kerken die proberen die verbinding te zoeken, maar als wijkgemeente zullen we in onze eigen leefomgeving daar onze eigen vorm in moeten vinden. En zeker niet als eenrichtingsverkeer, maar in openheid en respect met die anderen met wie wij verbinding proberen te zoeken. Want verbinding zal altijd wederzijds moeten zijn, het vraagt ook om openheid om (ook kritische vragen) te willen ontvangen.
Daar ligt voor de kerk en ons als wijkgemeente een grote uitdaging voor de komende jaren om kerk te zijn. Een uitdaging én een uitnodiging!
